KEMER Turkse Rivièra

Babylon

De babylon safari gaat ook met jeeps maar is niet te vergelijken met de vorige. De beste omschrijving is: een rondtour in de omgeving in jeeps. De route gaat overwegend over normale wegen i.t.t. de andere safari die qua rijden veel avontuurlijker was. Dit doet echter niets af aan het plezier dat wij bij deze tocht beleefden. Zoals op bovenstaande foto's is te zien is er gedurende deze tocht ook gebruik gemaakt van ander middelen van vervoer waarover later meer.

De tocht ging eerst richting de berg Olympos, een bezienswaardigheid die zoals de naam al doet vermoeden ons in de sfeer van de Griekse Oudheid brengt. Tijdens de rit er naar toe konden we genieten van een prachtig berg landschap. De eerste stop was aan de voet van de berg Olympos. "We gaan hier een stukje wandelen, zei de gids, het duurt ongeveer 20 minuten en boven kunt u het eeuwige vuur van Olympos bewonderen. Nou, dat stukje wandelen vond ik het understatement van het jaar. Het was een steile klim over ongelijke traptreden en stenige weggetjes. Als snel zweette ik als een paard, hijgde ik als een postpaard en zag ik van de warmte zo rood als een kreeft. Maar het was een mooie wandelroute met prachtige uitzichten. En bovenaan wachtte ons inderdaad het eeuwige vuur van Olympos wat ontstaat omdat er voortdurend gas ontsnapt vanuit onder het rotsgesteente. Persoonlijk vond ik het vuur niet zo spectaculair. De oude ruïne die daar ook was, vond ik veel mooier. Gedeeltelijk waren de muurschilderingen nog te zien. Vermoedelijk is de ruïne vroeger een burcht geweest. Strategisch een zeer goed punt; uitgaande van mijn eigen ervaringen was de vijand waarschijnlijk al half dood voordat ze met hun wapenuitrusting aan, in de hitte eindelijk boven waren aangekomen.

De rit ging verder door diverse dorpjes naar de volgende stop: Babylon. Deze locatie is het beste te omschrijven als een kruising tussen een nomadendorp en een soort van commune. Er was van alles te zien. Er waren diverse boomhutten van nomaden, een bar annex eetgelegenheid en een kraal met kippen, kamelen en paarden. Dit Babylon is uit idealistische overwegingen is opgestart door een man die dicht bij en in harmonie met de natuur wilde leven. Ook de lunch werd hier genuttigd; er waren een warm en koud buffet met heerlijke gerechten en niet te vergeten vers gebakken Turks brood.

Iedereen die wilde mocht een ritjes maken op een kameel. Het was een heel spektakel. Op een (staande) kameel klimmen is niet zo eenvoudig ook niet met een "voetje". Het bestijgen van de kamelen door enkele wat oudere en gezette dames was op zijn zachtst gezegd weinig elegant en veroorzaakte grote hilariteit; hetzelfde gold voor het weer afstijgen. Ik begrijp nu waarom ze een kameel "het schip van de woestijn" noemen want zo voelt hun schommelende gang wel een beetje aan. Ik vond het zelf een hele leuke ervaring.

Anekdote: Mijn man en ik waren een van de eersten die het ritje meemaakten en ik had dus nog niet gezien hoe het afstijgen in zijn werk ging. Bij het afstijgen stond er een Turk met zijn armen weid alsof hij zeggen wilde: Spring maar in mijn armen. Aangezien het een hele knappe Turk was, twijfelde ik geen moment en sprong ik direct in zijn armen. Dat had hij kennelijk niet verwacht want hij had moeite om zijn evenwicht te bewaren. Desalniettemin kon de man er hartelijk om lachen.