|
|
KEMER Turkse Rivièra
|
|
algemeen - buikdansen - romantische avond - bingo - dansen
In allerijl had het hotel een animatieteam aangetrokken. Een jongedame, die overdag de kinderen bezig hield in het weer geopende kinderhoekje, en een jongeman die de volwassenen moest bezig houden.. De animatie overdag was niet erg spectaculair; wedstrijdjes darten en pingpongen waar maar weinig animo voor was.
In allerijl had het hotel een animatieteam aangetrokken. Een jongedame, die overdag de kinderen bezig hield in het weer geopende kinderhoekje, en een jongeman die de volwassenen moest bezig houden.. De animatie overdag was niet erg spectaculair; wedstrijdjes darten en pingpongen waar maar weinig animo voor was.
De
animatie 's avonds was divers. Zoals ik al eerder melde was er in het
begin helemaal geen animatie waardoor de meeste gasten 's avonds maar in
de lobby gingen zitten. Een van de Duitse gasten had een gitaar bij zich
en besloot de aanwezige gasten te vermaken met muziek en zang. De man kon
werkelijk goed musiceren en zingen. Het was een groot succes. De al volle
lobby werd nog voller zodat veel mensen met hun drankje moesten blijven
staan. Het aanwezige personeel liep zich het vuur uit te sloffen maar kon
het desondanks niet helemaal bijbenen. Dit was kennelijk het moment waarop
het management besloot dat er een animatieprogramma moest worden
opgestart.
Een andere avond was er
een buikdanseres wat erg leuk was; natuurlijk werden er enkele mannen
uitgepikt die de danseres moesten nadoen. Na dit optreden volgde een
dansavond. Dit bloedde helaas snel dood omdat de geluidsinstallatie
herhaaldelijk uitviel of bleef hangen. Ook was de verlichting erg fel en
weinig sfeervol. Het animatieteam deed erg haar best om de stemming erin
te houden ondanks de gebrekkige apparatuur.
De volgende keer werd er
getracht om een romantische avond te creëren. De te felle verlichting was
nu gedempt met gekleurd papier, er stonden kaarsjes op tafel en alle dames
kregen een roos.
Dat
was het enige romantische aan de avond die maar moeizaam op gang kwam. Er
waren weer problemen met de installatie. Lichten gingen aan en uit,
schuifdeuren gingen open en dicht, de muziek ging aan en uit of bleef
hangen. Monteurs waren druk in de weer. Uiteindelijk hadden we, een uur
later, géén verlichting in het damestoilet maar wel muziek. De aanwezige
gasten waren van middelbare leeftijd en ouder. De meeste muziek die
gedraaid werd, was dat niet (ultramodern van weet-ik-veel-wat-voor genre)
die de meeste gasten omschreven als een hoop herrie. Er werd dus maar
weinig gedanst en er werden maar weinig romantische gevoelens opgeroepen.
Hierna
volgde een bingoavond met weer de nodige strubbelingen met de
geluidsinstallatie. Ook had men vergeten om ballpoints te verstrekken; de
gasten kregen, heel vindingrijk, een aantal cocktailprikkers om de
afgeroepen nummers door te prikken. Een leuk detail was ook dat een aantal
nummers verkeerd werden vertaald hetgeen natuurlijk een aantal valse
bingo's opleverde. Het was in ieder geval wel veel leuker dan de hele
avond in de lobby zitten.
Verder was er nog een avond met een quiz
(op welk nummer wordt het meest gedanst) en een verkiezing van het leukste
echtpaar die daarvoor allerlei doldwaze opdrachten moesten verrichten. Dat
was zo'n beetje het weekprogramma want de 2e week begon het
weer van voor af aan met de fakirshow. Omdat de gast met de gitaar was
vertrokken moest er hierna gedanst worden. Vol verwachting wachtten wij
af. Hoewel er nog steeds geen licht in de dames-WC was, werkte de
geluidsinstallatie en de overige verlichting. De schuifdeuren bleven dicht
en de muziek, die inmiddels wat beter was afgestemd op de smaak van de
gasten, begon. Helaas was er een probleempje: de marmeren vloer was door
de benzine van de vuurspuw-act van de fakir,
spekglad. Ook de meest lenige dansparen verlieten voorzichtig de
dansvloer. De obers schuifelden voorzichtig met hun dienbladen vol
drankjes door de zaal. Drie keer moesten de schoonmakers, die de derde
keer een spontaan applaus kregen, de vloer opnieuw dweilen alvorens er,
ruim een uur later, gedanst kon worden. Helaas was toen de aanvankelijk
zeer goede stemming eruit en waren er al veel mensen weggegaan. Wel moet
gezegd worden dat het animatieteam er ondanks alle kinderziektes, alle
moeite deed om er nog iets van te maken en zij stonden zelf vrijwel de
hele avond op de dansvloer. Maar met zulke gebrekkige apparatuur valt
gewoon niet te werken en ze hadden praktisch geen tijd om een
animatieprogramma te verzinnen en voor te bereiden. Ik weet zeker dat de
animatie in enkele maanden op 5* niveau zal zijn wanneer de problemen met
licht en geluid zijn opgelost en ze wat meer ervaring hebben opgedaan; aan
hun inzet en enthousiasme zal het zeker niet liggen.
