Sint Maarten

Vandaag was het een heel bijzondere dag: we zijn 25 jaar getrouwd!

De dag begon al met een leuke excursie. De reis naar het startpunt van deze excursie ging per bus. De buschauffeur vertelde veel over het eiland. Het eiland bestaat uit 2 delen, een Frans en een Nederlands gedeelte die duidelijk van elkaar verschillen. In het Franse gedeelte zag je borden en teksten in de Franse taal, in het Nederlandse gedeelte was alles in het Engels. Ik vroeg de buschauffeur ernaar en die zei dat slechts een enkeling van de plaatselijke bevolking nog Nederlands sprak, in tegenstelling tot het Franse gedeelte. Ook St. Maarten is, vanwege de aanleg van plantages in vroeger dagen, erg droog.

Klik hier voor achtergrondinfo.

Het doel van onze excursie was een boottochtje met een "semi-submarine"; het zag eruit als een gewone boot aan de bovenkant maar je kon met een trapje naar beneden naar het ruim waar glazen wanden waren waardoor je het onderwaterleven (vele vissoorten en koralen) kon bezichtigen. Een leuke en unieke ervaring! Niet alleen voor ons maar ook voor de vissen, ze werden namelijk dagelijks door de duiker van het scheepje onder water gevoerd het geen een leuk spektakel was. Mede daardoor was er natuurlijk erg veel vis te zien, een vis is tenslotte ook liever lui dan moe.

Ook de busreis terug naar het centrum was dankzij de verhalen van de buschauffeur, erg amusant. Onderweg waren er enkele fotostops. Pas toen kreeg ik, volledig in beslag genomen door alle indrukken van de excursie, in de gaten dat het vandaag onze trouwdag was!

Terug in het centrum was er gelegenheid om te shoppen. Jan wilde met alle geweld een cadeau kopen. Ik hoefde eigenlijk niks, de reis was al zo prachtig. Maar het moest en het zou: ik heb 2 prachtige oorknopjes met diamandje gekregen!

Voor de middag hadden we een excursie met rubber speedboats geboekt, de zogenaamde "Rhinoride". Het ging er nogal wild aan toe en ik ben er bijna een paar keer afgevallen omdat Jan express haaks op de grootste golven afstuurde die hij vinden kon. Omdat ik achterop zat en het zwaartepunt van de boot vóór was, vloog ik dan steeds een halve meter de lucht in en had ik moeite om me goed vast te houden. De gids die erbij was en dat allemaal had gezien verklaarde dat dit wel een zeer aparte manier was om je 25-jarig huwelijk te vieren. Ondanks dat ik de volgende 2 dagen zo stijf was als een plank en overal spierpijn had, had ik deze unieke ervaring vol sensatie nooit willen missen.

Terug in onze hut hebben we de fles champagne opengemaakt en geklonken op zeker nog eens 25 jaar. Daarna was het tijd voor het diner. Eigenlijk "casual smart" maar wij vonden het passend om op deze voor ons zo speciale dag in het gala te gaan.

Onze tafelgenoten hadden stiekem geregeld dat de bediening aan kwam zetten met een speciaal "Anniversery" taartje. Heel de eetzaal heeft voor ons "Happy Anniversery" gezongen. Erg leuk!

Daarna was zijn we nog naar een muzikale Westernshow geweest. Wat ik ervan gezien heb was erg leuk. Dat was niet zoveel want ik ben in slaap gevallen tijdens de show. Daarna zijn we nog even in de "Wheelbar" geweest voor een slaapmutsje. De "Wheelbar" was mijn favoriet aan boord omdat het een van de weinige gelegenheden was waar mocht worden gerookt. Bovendien was er altijd erg mooie life-muziek.

Het was een onvergetelijke dag maar ook erg vermoeiend zodat we al tamelijk vroeg zijn gaan slapen.